ΦΛΕΓΜΟΝΕΣ & ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑ

ΦΛΕΓΜΟΝΕΣ & ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑ

ΦΛΕΓΜΟΝΕΣ & ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑ

 

 

       ΦΛΕΓΜΟΝΕΣ & ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑ

 

 διαθλαστικη χειρουργικη

             

 

Ραγοειδίτιδα

 

Ραγοειδίτιδα  είναι φλεγμονή του ραγοειδούς χιτώνα του οφθαλμού. Ο ραγοειδής χιτώνας βρίσκεται μεταξύ του εξωτερικού, λευκού, χιτώνα του οφθαλμού που ονομάζεται σκληρός και του εσωτερικού χιτώνα που ονομάζεται αμφιβληστροειδής. Ο ραγοειδής χιτώνας περιλαμβάνει την ίριδα, το ακτινωτό σώμα και τον χοριοειδή χιτώνα.


Στις ραγοειδίτιδες δεν φλεγμαίνει μόνο ο ραγοειδής χιτώνας αλλά και άλλες περιοχές όπως ο φακός, ο αμφιβληστροειδής, το οπτικό νεύρο και το υαλοειδές σώμα με αποτέλεσμα ελάττωση οράσεως.

Η κλινική πορεία της νόσου μπορεί να είναι οξεία, υποτροπιάζουσα ή χρόνια. 
Οι πιο σοβαρές μορφές ραγοειδίτιδας είναι οι υποτροπιάζουσες και οι χρόνιες.

Ραγοειδίτιδα μπορεί να προκληθεί από:


επίθεση από το αμυντικό σύστημα του ίδιου οργανισμού (αυτοάνοσος νόσος), 
μολύνσεις διαφόρων ειδών (ιοί, μικρόβια, βακτήρια, παράσιτα) 
νεοπλασίες του οφθαλμού η άλλων ιστών/οργάνων, 
τραυματισμό του οφθαλμού 
τοξίνες που φθάνουν στον οφθαλμό μέσω της κυκλοφορίας
κάποια συστηματική πάθηση
παρελθοντική χειρουργική επέμβαση

 

Πως ομαδοποιούνται τα είδη της ραγοειδίτιδας;

 

πρόσθια ραγοειδίτιδα (ή ιριδοκυκλίτιδα), όπου προσβάλλεται το πρόσθιο τμήμα του οφθαλμού. Είναι η συχνότερη μορφή και αντιμετωπίζεται συνήθως με σταγόνες.
οπίσθια ραγοειδίτιδα, όπου προσβάλλεται το οπίσθιο τμήμα του οφθαλμού και συχνά απαιτούνται χάπια ή ενέσεις για τη θεραπεία
ενδιάμεση ραγοειδίτιδα, όπου προσβάλεται η περιοχή ανάμεσα στο πρόσθιο και οπίσθιο τμήμα του οφθαλμού

Είναι δυνατόν να εμφανίσει κανείς ταυτόχρονα τόσο πρόσθια όσο και οπίσθια ραγοειδίτιδα. Όταν η ραγοειδίτιδα είναι γενικευμένη (φλεγμονή και των τριών τμημάτων), τότε καλείται πανραγοειδίτιδα.

Οι πιο σοβαρές μορφές ραγοειδίτιδας είναι η διάμεση, οπίσθια και πανραγοειδίτιδα. Αυτές μπορεί να προκαλέσουν μη αναστρέψιμη ελάττωση οράσεως εάν δεν θεραπευτούν έγκαιρα.

 

 

Συμπτώματα

 

ερυθρότητα
άλγος
θολή όραση
φωτοευαισθησία (φωτοφοβία)
μυοψίες (μαύρες κηλίδες σε τμήματα των οπτικών πεδίων)
ελάττωση οράσεως

 

 

Διάγνωση

 

λεπτομερής εξέταση των οφθαλμών με χορήγηση μυδριατικών σταγόνων και την τεχνική της βυθοσκόπησης
μέτρηση της οπτικής οξύτητας με χρήση ειδικών πινάκων για την ποιοτική αξιολόγηση της κεντρικής όρασης.
φλουοροαγγειογραφία ή αγγειογραφία με ινδοκυανίνη, ιδιαίτερα σε ασθενείς με οπίσθια και ενδιάμεση ραγοειδίτιδα. 
αιματολογικός, βιοχημικός και ακτινολογικός έλεγχος χρειάζεται σε μερικές περιπτώσεις ώστε να αποκλειστούν λοιμώξεις ή αυτοάνοσοι νόσοι.

 

 

Αντιμετώπιση

 

Οι συνηθέστερες θεραπευτικές θεραπείες είναι:
χρήση φαρμακευτικών αντιφλεγμονωδών κολλυρίων
περιοφθαλμικές ή ενδοφθάλμιες εγχύσεις στεροειδών
χορήγηση στεροειδών ή άλλων ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων από το στόμα ή λιγότερο συχνά ενδοφλέβια ή υποδόρια

 

 

 



 

               
                               

 χειρουργικη διαθλαστικη

 

 

 χειρουργικη διαθλαστικη          διαθλαστικη χειρουργικη

 

 


 

 header  header  header
3