ΦΛΕΓΜΟΝΕΣ & ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑ

ΦΛΕΓΜΟΝΕΣ & ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑ

ΦΛΕΓΜΟΝΕΣ & ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑ

 

 

       ΦΛΕΓΜΟΝΕΣ & ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑ

 

 διαθλαστικη χειρουργικη

             

 

Ραγοειδίτιδα

 

Ραγοειδίτιδα  είναι φλεγμονή του ραγοειδούς χιτώνα του οφθαλμού. Ο ραγοειδής χιτώνας βρίσκεται μεταξύ του εξωτερικού, λευκού, χιτώνα του οφθαλμού που ονομάζεται σκληρός και του εσωτερικού χιτώνα που ονομάζεται αμφιβληστροειδής. Ο ραγοειδής χιτώνας περιλαμβάνει την ίριδα, το ακτινωτό σώμα και τον χοριοειδή χιτώνα.


Στις ραγοειδίτιδες δεν φλεγμαίνει μόνο ο ραγοειδής χιτώνας αλλά και άλλες περιοχές όπως ο φακός, ο αμφιβληστροειδής, το οπτικό νεύρο και το υαλοειδές σώμα με αποτέλεσμα ελάττωση οράσεως.

Η κλινική πορεία της νόσου μπορεί να είναι οξεία, υποτροπιάζουσα ή χρόνια. 
Οι πιο σοβαρές μορφές ραγοειδίτιδας είναι οι υποτροπιάζουσες και οι χρόνιες.

Ραγοειδίτιδα μπορεί να προκληθεί από:


επίθεση από το αμυντικό σύστημα του ίδιου οργανισμού (αυτοάνοσος νόσος), 
μολύνσεις διαφόρων ειδών (ιοί, μικρόβια, βακτήρια, παράσιτα) 
νεοπλασίες του οφθαλμού η άλλων ιστών/οργάνων, 
τραυματισμό του οφθαλμού 
τοξίνες που φθάνουν στον οφθαλμό μέσω της κυκλοφορίας
κάποια συστηματική πάθηση
παρελθοντική χειρουργική επέμβαση

 

Πως ομαδοποιούνται τα είδη της ραγοειδίτιδας;

 

πρόσθια ραγοειδίτιδα (ή ιριδοκυκλίτιδα), όπου προσβάλλεται το πρόσθιο τμήμα του οφθαλμού. Είναι η συχνότερη μορφή και αντιμετωπίζεται συνήθως με σταγόνες.
οπίσθια ραγοειδίτιδα, όπου προσβάλλεται το οπίσθιο τμήμα του οφθαλμού και συχνά απαιτούνται χάπια ή ενέσεις για τη θεραπεία
ενδιάμεση ραγοειδίτιδα, όπου προσβάλεται η περιοχή ανάμεσα στο πρόσθιο και οπίσθιο τμήμα του οφθαλμού

Είναι δυνατόν να εμφανίσει κανείς ταυτόχρονα τόσο πρόσθια όσο και οπίσθια ραγοειδίτιδα. Όταν η ραγοειδίτιδα είναι γενικευμένη (φλεγμονή και των τριών τμημάτων), τότε καλείται πανραγοειδίτιδα.

Οι πιο σοβαρές μορφές ραγοειδίτιδας είναι η διάμεση, οπίσθια και πανραγοειδίτιδα. Αυτές μπορεί να προκαλέσουν μη αναστρέψιμη ελάττωση οράσεως εάν δεν θεραπευτούν έγκαιρα.

 

 

Συμπτώματα

 

ερυθρότητα
άλγος
θολή όραση
φωτοευαισθησία (φωτοφοβία)
μυοψίες (μαύρες κηλίδες σε τμήματα των οπτικών πεδίων)
ελάττωση οράσεως

 

 

Διάγνωση

 

λεπτομερής εξέταση των οφθαλμών με χορήγηση μυδριατικών σταγόνων και την τεχνική της βυθοσκόπησης
μέτρηση της οπτικής οξύτητας με χρήση ειδικών πινάκων για την ποιοτική αξιολόγηση της κεντρικής όρασης.
φλουοροαγγειογραφία ή αγγειογραφία με ινδοκυανίνη, ιδιαίτερα σε ασθενείς με οπίσθια και ενδιάμεση ραγοειδίτιδα. 
αιματολογικός, βιοχημικός και ακτινολογικός έλεγχος χρειάζεται σε μερικές περιπτώσεις ώστε να αποκλειστούν λοιμώξεις ή αυτοάνοσοι νόσοι.

 

 

Αντιμετώπιση

 

Οι συνηθέστερες θεραπευτικές θεραπείες είναι:
χρήση φαρμακευτικών αντιφλεγμονωδών κολλυρίων
περιοφθαλμικές ή ενδοφθάλμιες εγχύσεις στεροειδών
χορήγηση στεροειδών ή άλλων ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων από το στόμα ή λιγότερο συχνά ενδοφλέβια ή υποδόρια

 

 

Στραβισμός

Ο στραβισμός είναι  μια σχετικά συχνή πάθηση που εμφανίζεται κυρίως σε μικρή ηλικία. Η πάθηση αυτή συμβαίνει όταν οι άξονες οράσεως των δύο ματιών δεν είναι παράλληλοι. Ο βαθμός στραβισμού ποικίλει. 


Μπορεί να είναι από εάχιστες μοίρες και έτσι να μην γίνεται αντιληπτός από τους γονείς του παιδιού, μέχρι πολλές, γεγονός που θορυβεί το περιβάλλον του ασθενούς.


Ο στραβισμός εκτός από το αισθητικό πρόβλημα μπορεί να προκαλέσει και προβλήματα στη λειτουργία της όρασης. Ο ασθενής δηλαδή χάνει σταδιακά την ικανότητα να διακρίνει καθαρά από το μάτι που παρουσιάζει το πρόβλημα. Επίσης χάνει την ικανότητα να βλέπει στερεοτυπικά, δηλαδή να αντιλαμβάνεται τη διάσταση του βάθους.

 

 

Αίτια

κληρονομικότητα, 
κάποιες εγκεφαλικές παθήσεις 
συστηματικά νοσήματα (διαβήτης, θυρεοειδής)
διαθλαστικά προβλήματα

 

 

Υπάρχουν αρκετές μορφές στραβισμού

εσωτροπία (συγκλίνων στραβισμός): όταν το ένα μάτι ξεφεύγει προς τα μέσα
εξωτροπία (αποκλίνων στραβισμός): όταν το ένα μάτι ξεφεύγει προς τα έξω
ανωτροπία: όταν το ένα μάτι ξεφεύγει προς τα πάνω
υποτροπία: όταν το ένα μάτι ξεφεύγει προς τα κάτω
κυκλοστροφικός στραβισμός: όταν το μάτι διαγράφει κυκλοστροφή προς τα μέσα ή προς τα έξω
έκδηλος / λανθάνων στραβισμός (τροπία και φορία)
συνεχής / διαλείπων στραβισμός
συνεκτικός / μη συνεκτικός στραβισμός
ετερόπλευρος / επαλλάσων στραβισμός
παραλυτικός στραβισμός

 

 

Θεραπεία

-γυαλιά
-τεχνική επικάλυψης
-πρισματικοί φακοί
-ενέσεις Βotox
-χειρουργική αποκατάσταση
-διαθλαστική επέμβαση με laser (excimer laser)
-συνδυασμός των παραπάνω

 

 

Πως πραγματοποιείται η επέμβαση;

Κατά την επέμβαση αυτή αποδυναμώνεται ή ενδυναμώνεται κάποιος από τους εξωφθάλμιους μύες (υπεύθυνους για τη θέση και την κίνηση των ματιών). Υπάρχουν διάφορες τεχνικές που κάθε φορά επιλέγει ο χειρουργός για να πετύχει το αποτέλεσμα που επιδιώκει.


Πολύ σημαντικός είναι ο προεγχειρητικός σχεδιασμός της επέμβασης, αν και αρκετές φορές απαιτούνται προσαρμογές διεγχειρητικά.


Η επέμβαση πραγματοποιείται με τη χρήση λεπτών εργαλείων και διαρκεί από 45 μέχρι 60 λεπτά, ανάλογα με την περίπτωση. Στα παιδιά απαιτείται γενική αναισθησία, ενώ στους ενηλίκους υπάρχει και η επιλογή της τοπικής αναισθησίας με αναισθητικές σταγόνες. 


Μετεγχειρητικά, ο σκληρός χιτώνας των ματιών στα σημεία που έγιναν οι τομές είναι κόκκινος, αλλά μετά από μερικές εβδομάδες το κοκκίνισμα υποχωρεί και με τη βοήθεια τοπικών αντιβιοτικών / αντιφλεγμονωδών σταγόνων.

 

 

               
                               

 χειρουργικη διαθλαστικη

 

 

 χειρουργικη διαθλαστικη          διαθλαστικη χειρουργικη

 

 


 

 header  header  header
3